Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Κώδικες τιμής



Να σου πλένω τα πόδια
και να τρέχουν στα μαλλιά μου οι σταγόνες
και να τρέχουν με τα δάκρυά τα μάγουλα μου
ωσάν οι πρώτες παπαρούνες της άνοιξης σε κίτρινο χαλί.

Κι ένα φιλί και γέλασες ψιθυριστά.
Που σου πλέκω τα πόδια με άνθη
και πως μοσκοβολούν οι λεμονιές
τα γιασεμιά κι η ρίγανη.

Να σου πλένω τα πόδια
αντίδωρο οι λέξεις,
δακτυλίδι.
Θαλασσιά και ωραία
σου πλένω τα πόδια.

Κι εγώ δεν μιλώ, μηδέ τραγουδάω
σου πλένω τα πόδια και στα φιλώ.

Με τα μάτια κλειστά λογίζω τη λεμονιά,
τα γιασεμιά, τη ρίγανη.
Σου πλένω τα πόδια κι η συγκίνηση
της ψυχής μου η κίνηση
ταξιδεύει στα μάτια σου.


Τσακίζονται τα χείλη κι ανοίγουν διάφανα.
Ευωδίες και άσματα γεμίζουν τον χώρο.
Μέσα μου θαρρείς οι ομορφιές όλες.
Οι λέξεις τα μάτια σου.

‘Ορθια να σε κοιτώ, δεν σου μιλώ
λίγο λίγο το πληγωμένο σου σώμα
λίγο λίγο το κουρασμένο σου σώμα.
εκβράζω δροσερό νερό και πέταλα.

Να μου πιάσεις το χέρι, να σου σφίγγω τη μέση.
Και ο Θεός να σταματά την αγρύπνια Του
σαν να είχε λιγάκι ο άνθρωπος τον δρόμο του βρει
κι ώρα Του λιγάκι κι εκεινού ν ’αναπαυτεί.

Η ανάσα ο λαιμός σου.
Να σου πλένω τα πόδια
Να ξοδεύω μελάνι.
Δροσερό νερό και ρόδα.

Η πόρτα ορθάνοιχτη
Να σου φιλώ τα πόδια.
Να σου γλύφω το σώμα
και τις πληγές σου.

Δύο χέρια, δυο κορμιά, δυο ψυχές
πέντε δάκτυλα.

Η ταπεινότητα, η πιο μεγάλη από τις αρετές.
Η ειλικρίνεια, η πιο αθώα σπηλιά.
Η γύμνια, η πιο γλυκιά θηλιά.
Ο αναστεγμός, η πρώτη μας λαλιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: