Το νερό
Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο
Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα
Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις
Να κυνηγήσεις
Το νερό σταγόνα σταγόνα;
Από τα μάτια σου;
Μια γουλιά;
Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα
Πιο δυνατή κι από την ανάγκη
Σ’αγκαλιάζει πορφυρή
Νερό, φωνάζεις
Κι ακούς μικρούς καταρράκτες
Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν
Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν
Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου
Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο
Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό
Πετάς τα ρούχα σου
Και βουτάς
Στο νερό
Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024
Γιώργος Σαλταφέρος
«Υδάτινη Πόλη»
Σχόλια