Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

χορός της πατρίδας μου

Εικόνα
By Σταυρούλα Α. Γάτσου Stavroula
άνθρωποι του κάμπου
κι άνθρωποι των ψηλών βουνών
στο φως στα δέντρα τι ψυχή που πεταρίζει
γυμνός αετός

πέντα δάκτυλα και πόδια
πιάνω γης κι εκεί ριζώνω
ένα χέρι μάτι’αψηλά
κι εκεί ριζώνω

ώρες της αυγής
κι ώρες του μόχθου
ώρες του πόνου
κι ώρες του πόθου

εκεί ριζώνω κι αψηλά πετώ

Σχόλια

Ο χρήστης ο δείμος του πολίτη είπε…
Υπέροχο. Σε ελυτίστικη έμπνευση με μεταμοντέρνα ροή;
9 Μαρτίου 2012 στις 6:21 π.μ.
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

By Σταυρούλα Α. Γάτσου Stavroula
  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»
Δημοσίευση σχολίου
Read more »

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

By Σταυρούλα Α. Γάτσου Stavroula
 
Δημοσίευση σχολίου
Read more »

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

By Σταυρούλα Α. Γάτσου Stavroula
στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018
1 σχόλιο
Read more »