Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κύμα πρώτο



άσπρα σπίτια είχαμε πολύ καιρό να δούμε  - οτιδήποτε αγνό
έπεφτε χιόνι πλαστικό - παινδαισία δε λέω
μα οι γιρλάντες δάκρυα έχουν παγώσει
πλαστικά -σοβαρότητα μείον δεκάξι
όχι, όχι σοβαρότητα

παρακάτω δυο ζευγάρια χέρια
δένονται όσο το έδαφος τρέμει
να μην πέσει κανείς
ανταρσία δυο ζευγάρια χέρια
ανταρσία δύο παλάμες μαζί

το αέριον πέλαγον γεμάτο αιθαλομίχλη
για λουτρό , ή δεύτερα για τη φωτιά
ω, υπέροχη φωτιά που σε ρουφούν σαν πόρνη αρσενικιά
ως και το μάτι του αδέσποτου αγρίεψε

μείον βόρεια της ανατολής
κακοτράχαλα χέρια
παπούτσια παλιά

ως ρυάκι η ορμή της ζωής κυλά ήσυχα
δάκτυλα παντογνώστες και θεοί
σμίγουν καλώς εχόντων των πραγμάτων

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018