Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το τραύμα




Πως ακολουθεί, βαθύ και φορεμένο.
Σαν η μόνη ανάγκη να ήταν να φορεθεί
και τίποτε άλλο. Η νόμιμη πληγή.
Ενα τραύμα που γυρνά και εκπορνεύεται.
Η πτώση και τίποτε άλλο δεν είναι σοβαρό
και άξιο.Αυτοί,

Και ντρέπονται το ίδιο προσωπό τους
και δεν συγχωρούν κανένα καθρέφτη.
Κι ό,τι στην ντροπή αντέχεις
με κακοφορμισμένη πληγή
ακολουθεί και σέρνεται

Γεμίζει με σκουπίδια τους δρόμους
μιλά άσχημα στους περαστικούς
πληγώνει τις ψυχές των νεαρών παιδιών
τις νύχτες κλαίει όλος ο ουρανός,

τραυματισμένη πατρίδα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018