Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ΑΣΘΕΝΗΣ Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ



ΠΟΝΑΝΕ ΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ
ΠΟΝΑΝΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ
ΠΟΝΑΝΕ ΤΑ ΦΥΛΛΩΜΑΤΑ

ΠΟΝΑΕΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ
ΠΟΝΑΕΙ Η ΓΗ
ΠΟΝΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΝΟΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΩ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ
ΥΠΑΡΧΩ ΟΧΙ ΕΝΑΣ

ΠΟΝΑΝΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΠΟΝΑΝΕ ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ
ΠΟΝΑΕΙ Η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ
ΚΙ Η ΠΛΑΣΗ ΟΛΗ

ΧΩΡΙΣ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΓΕΥΣΗ ΣΟΥ ΖΕΣΤΗ

ΠΟΝΑΝΕ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ
ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ
ΤΑ ΠΟΔΙΑ
ΠΟΝΑΕΙ Η ΦΥΓΗ

ΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ ΠΟΝΟΥΝΕ
ΠΟΝΑΝΕ ΟΙ ΤΑΠΕΙΝΟΙ

ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΕΙ ΦΩΝΗ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΠΝΟΗ ΛΕΝΕ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

ΚΑΙ ΣΚΑΕΙ ΜΙΑ ΔΥΝΑΤΗ ΚΡΑΥΓΗ
ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΕΠΟΥΡΑΝΙΑ ΣΩΜΑΤΑ

ΣΠΑΕΙ ΚΙΓΚΛΙΔΩΜΑΤΑ
ΕΝΑ ΤΖΑΜΙ ΠΟΥ ΣΠΑΕΙ

ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΙ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΚΡΑΣΙ

ΚΑΙ ΝΑ ΧΟΡΕΨΕΙ ΖΩΗ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018