Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το γράμμα

Μαρία μου,
Σε γλυκοφιλώ. Στα χείλι,
τα δυό σου χέρια,
Παναγιά μου.

Τα γυμνά σου γόνατα,
τους αστραγάλους σου.

Στα πόδια σου,

Ο κουβάς με το νερό ήταν της γειτόνισσας
από το παραδίπλα παράθυρο.
Φοβάται η καημένη μερικές φορές τις νύχτες

Της φάνηκε σαν μοιρολόι
κι έβγαλε τον κουβά και σ’έβρεξε.

Εκείνο το τραγούδι.

Δεν το’θελε.

Εγώ βρήκα τον φάκελο κολλημένο στο γραμματοκιβώτιο.

«Επιστολή νο 3».

Ας είν’ καλά κι οι γειτόνοι.

Γι αυτό σου λέω Μαρία μου,
Γι αυτό σε γλυκοφιλώ
Σε φιλώ,


Πιάνω τον φάκελο, πάω να τον κολλήσω,
δεν έχω διεύθυνση για να τον στείλω.
Άφησα το γράμμα μέσα στη γλάστρα, στην είσοδο του δρόμου.



Ήρθε ένα κορίτσι ένα βράδυ, κι έψαχνε, νύχτα, μέσα στα λουλούδια.




13.10.09

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018