Ομοιώματα

Πριν από πόσα δάκρυα κύλισε και το δικό μου το δάκρυ
και που φοριέται πανωφόρι στο δέρμα μου
και που χαιδεύετε στις στάχτες του ήλιου

κάποια σημεία του είναι ολότελα αστάθμητα
κάποια άλλα γεμάτα αλάδωτους υπολογισμούς
και στα δικά σου τα μάτια σκιές

καραβοκύρης στο δικό μου καράβι
κι εσύ που μόλις κατάλαβες
αρπάζεις κατάστρωμα

οι ίδιες λέξεις μ’άλλη χροιά
το ίδιο σώμα
η ίδια καρδιά
την ίδια μέρα
άλλη χρονιά




9.04.010