Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χωρίς τις λέξεις

‘Ορια, αυτά που βάζουμε εμείς, όχι οι άλλοι.

Σύννεφα, αυτά που μας δροσίζουν και μας ποτίζουν
-όχι τα άλλα

Αισθήσεις,Κι αυτά που μας κάνουν καλό

Λύπες,αυτές που είναι δίκαια χαμένες μάχες

‘Ερωτας,αυτός που ελευθερώνει, όχι ο άλλος.

Λύτρωση, Αγάπη και πάθη.

Ζωή πως όμορφα γιορτάζεις το ταξίδι σου.


Θάλασσα, αυτή που καθρεφτίζω τον ήλιο τη μέρα
τη νύχτα το φεγγάρι


-'Ερωτας ξαφνικός με την θάλασσα;-

Ειλικρινή συγκυρία,
ένας ευγενής συνδυασμός χαράς με λύπη.

‘Ερωτας ξαφνικός με την θάλασσα.



27.04.010

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018