Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πως ελευθερώθηκα

Για την αγάπη


Σου ζήτησα φωτιά,
κάπνιζες
Σου έπιασα το χέρι όταν με άναβες
Χαμογέλασα,
Εσκυψα ελαφρά το κεφάλι,
ακούμπησαν τα δάχτυλά μου στα μάτια σου.

‘Ητανε καλοκαίρι κι αφόρητη ζέστη.
Δεν είπαμε πολλά.
Δεν χρειάστηκε.
Κάναμε έρωτα σαν να πεθαίναμε την ίδια στιγμή
Τόσο φως.

Την άλλη μέρα εσύ έφευγες.
Εγώ δεν περίμενα τίποτα.
Ημουν στη αποβάθρα του τρένου,
έβλεπα το τρένο να φεύγει,
στημένη όρθια.

Εσύ που έφευγες.
Κάποιος καλός λόγος θα υπήρχε.
Μετά με πήρες τηλέφωνο να μου τον πεις.
Και είπαμε να πάμε παρέα στη θάλασσα στις 5 του μηνός.





3.05.010

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

ΜΙΚΡΕΣ ΟΔΥΣΣΕΙΕΣ Γενί Τζαμί(Πρώην Αρχαιολογικό Μουσείο) - Ο ξένος

  Ο ξένος Ξένος, ξενοφερμένος Ξένος ανάμεσα σε ξένους, σε ξένο τόπο, ξένος. Αναπάντεχα μια σπίθα φωτίζει τον χώρο Ξένιος χώρος· Που περνά και χάνετε. Άνθρωποι και σκιές Γενεές και γενεές Βρίσκουν τον δρόμο τους. για την έκθεση ΜΙΚΡΕΣ ΟΔΥΣΣΕΙΕΣ Γενί Τζαμί(Πρώην Αρχαιολογικό Μουσείο) Απρίλιος 2022 Θεσσαλονίκη

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»