Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το κεφάλαιο που έκλεισε

Εχει μαζέψει μύρο, έχει μαζέψει και μπάλσαμο
γλύφει τις πληγές του
τρομαγμένο, με μεγάλο στόμφο και λόγια πολλά.

Στ’αλήθεια
πότε κανείς δε ζήτησε τα πάντα
τα πάντα εδόθη στο φως
κι αυτός ο ήλιος που δεν τιθασεύεται
οργώνει το στέρνο, κι οργώνει το σύμπαν
όλο.

Κι αν είναι να ζήσουμε,
στο καλοκαίρι μας,
κελαηδούνε πουλιά
και ν’ακούγετ’η θάλασσα
και να σωπαίνει μετά
όλη.

Στ’αλήθεια
πότε κανείς δε ζήτησε τα πάντα
τα πάντα μπερδεύτηκαν
και γίναν ένα
ολόκληρο.

Ολόκληρες μέρες κι ολόκληρες νύχτες
να δίνουν καρπούς,

Διαλεγόμαστε με τις λέξεις,
Τις σκέψεις
τα όμορφα δειλινά πλάι σε μια θάλασσα
γεμάτη κι ολόκληρη.

Λέξεις και πάλι λέξεις.
Το κεφάλαιο,
η άνω τελεία,
μια παύλα, ένα ερωτηματικό
και μια απάντηση.
Απάντηση μία.
Κανένας δεν μίλησε.
Κι ερώτησαν «γιατί;»
κανένας δεν ήξερε να μας πει
«το κεφάλαιο κλείνει».




10.05.010

Σχόλια

Ο χρήστης ο δείμος του πολίτη είπε…
Μου άρεσε πολύ η εναλλαγή από εικόνες θερινές σε γραμματικές αναφορές...
Ο χρήστης fabian είπε…
J'ai adoré cette fin, m'en veux pas, ce soir j'avais envie de te lire, et je me suis permis de faire un petit exercice de remise en forme. Si ca te plait ben ... mieux ;p

Fab

Ca c'est la traduction de google :

Les mots et les mots de nouveau.
Le chapitre
le point-virgule;
un tiret, un point-virgule
une réponse.
Répondez à une.
Personne ne parlait.
Et de demander «pourquoi?"
on ne savait pas à nous dire
Le chapitre se termine.

Et ca c'est c'est celle que j'ai un peu retravaillé en francais ;)

Les mots et les mots à nouveau,
Le chapitre, le point-virgule,
Un tiret, une majuscule.
Ces questions, une à une,
Se demander pourquoi?
Se demander comment!
Mais répondez à UNE,
Vous qui ne parlez pas!
Sachez juste que j'assume,
Le chapitre se termine, là!

Biz


Fab

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018