Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το κλουβί

Είναι μέρες τώρα, που σου λέω
Κράτα στο χάρτη σου ένα τόσο δα μικρούλη μέρος,
Βρες εκεί στο χάρτη σου
ένα μικρό νησί.


Και πόσα και τόσα μέρη χαρτογράφησες
και είδες...


Ηπιαμε αύγουστο κι είμαστε ακόμη μεθυσμένοι,
Μη με παρεξηγείς.



Θου, τέτοιες λέξεις πως βρήκαν δρόμο κι ήρθαν!


Δες εδώ κάτω χαμηλά στο χάρτη σου,

Υπάρχει ένα μικρό νησί που λέγεται ευτυχία,



Και για πες δηλαδή, εσύ που φτιάχνεις τον χάρτη,
Γιατί;
γιατί να μη θέλεις να το δεις;
Οτι υπάρχει.


κι αν πάλι εσύ, που τόσα κάμεις,
κι ας πούμε,
δεν μπαίνεις και στον κόπο να το πείς,

εμείς γιατί να μένουμε μακριά της;
Υπάρχει λόγος;


Κι ακόμη κυριότερο,
γιατί να θέλουμε να πιστεύουμε ότι το είχες κρυψει;
Περισσεύει κανεις;


Κι αφού τίποτε δεν είναι τυχαίο,
Τότε γιατί όλοι εμείς;



Περισσεύει στ'αλήθεια κανείς στην ευτυχία;



5.09.010

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018