Μικρόκοσμος

Μην κτυπάτε καμία πόρτα,
Έφυγε ο αμαξάς, πήγε στην άμαξα
Έφυγε κι ο ταχυδρόμος, δίδει γράμματα.

‘Εφυγε ο φούρναρης της γειτονιάς,
Και στο περίπτερο ο άνθρωπος μόνος.

Στον χρυσοχόο ξέμεινε κάποιο υλικό,
Μα δεν έκανε δουλειά.
Ο Στρατηγός με τον Παπά μπήκαν στην άμαξα.

Το γράμμα ήταν πολύ βαρύ για χώνεψη,
Ερμηνεύτηκε ως κλάψα τυμβωρύχου
– τόσες σελίδες.

Ο συγγραφέας καταθέτει τη θέση του για την
παράκτια επίθεση ενός απίθανου μέλλοντος,
γεμάτη από ύλες ατόμων που δεν είχαν ουδεμία σχέση με το παρόν.

Ο κλειδαράς προσέγγισε με τον καλύτερο τρόπο την κατάσταση,
Έσυρε, έσπασε, κόπιασε, εξετέθη...
–Η πόρτα όμως δεν άνοιξε.

Ο καλλιτέχνης από το απέναντι μπαλκόνι ετοιμάζει εδώ και δύο χρόνια
την καινούργια του δουλειά που δεν θα δείξει ποτέ.

Η κα Τασία έκοψε μερικά λεμόνια για το αυγολέμονο.
Ο ποιητής μουτζούρωσε άδειες σελίδες, ότι είδε κι ένιωσε,
- Ματαίως.Δεν τον πίστεψαν

Τα περιστέρια τακτοποίησαν τα ψίχουλα που έπεσαν από το τραπέζι.
Κι ο τζογαδόρος στη γωνία, που κράτησε τις λανθασμένες εκτιμήσεις του κρυφές,
έπαιξε σε λάθος άλογο με πάθος.



Αθήνα, 17.09.010