ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ

Τα δάκρυά σου,
Η πληγή μου,
Από χαρά δάκρυα,
Από αγάπη ο πόνος

Μακρυά μου και τόσο κοντά μου,
Ηχηρές συμφωνίες σιωπής που φοβάσαι τον κρότο που θα’καναν πέφτωντας,
Και τις προσέχεις τόσο!

Τα δάκρυά σου,
Η πληγή μου,
Στέρεψαν, λες δεν ξέρω πια να κλαίω
Υπάρχει το στερεύω;

Ενα μήλο,
Η γραμμή των οριζόντων, το φεγγάρι,
Ο αριθμός κι οι επιβάτες,
Η γωνία, ο δρόμος,
Το φανάρι πράσινο,

Οι εκρήξεις, τα χέρια σου, ο Αη Νικόλας.
Η πρασινογάλανη θάλασσα,
Τα σκαλοπάτια της,
Ο χειμώνας που θα’ρθει.

Το χαμόγελό σου.
«Καλημέρα»