Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η λάμπα

Βρεθήκαμε μόνοι.
Είπες να μείνει μεταξύ μας,
Μα το μαρτύρησες
Η πράξη, η υπόθεση, δεν έχει ακόμη εξιχνιαστεί. Και ποιος είπε τι.
Ποιος είναι ο φταίχτης αυτού του δράματος δεν έχουμε ακόμη μάθει.
Η υπόθεση μένει ανοιχτή.

Την λάμπα την άλλαξα,
Δεν μπορώ χωρίς φως.

Στην αγκαλιά μου φωτιά,
Στην κοιλιά μου βαθιά,
Μεταφέρω τα πράγματα μια εκεί, και μια από δω,
Κάπου να κάτσω που να βολεύει, τη λάμπα και το σώμα μου.
Κάπου να με βλέπει κι η νύχτα να με βλέπει και φως,

Επάνω στο πρόχειρο έβαλα με προσοχή ένα κερί
να σε φωτίζει,-
μετά έναν φάκελο με πέντε φωτογραφίες
που θελες να μου δώσεις έλεγες
που θελες να με δεις,
κι όλο ξεχνούσες να πάρεις μαζί σου-
ή μια καλή ιστορία για να πιστέψω,


και ήταν εύκολο
κατεβάζεις τον διακόπτη
αλλάζεις λάμπα
ανεβάζεις διακόπτη.
Κι ανάβει η λάμπα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018