Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Μακρυγιάννης, ο Ηράκλειτος και η θάλασσα

Για όλα φταίει αυτή η θορυβώδης κομπανία πιστέψτε με.
Ο Μακρυγιάννης πρώτα απ’όλα. Ο Μακρυγιάννης που βρήκε εκείνες τις κραυγές για να ονειρευτεί και να μας δώσει κι εμάς ένα όνειρο. Εκείνη την εικόνα. Την εικόνα της ομόνοιας του και του μαζί. Ένα όραμα κι αξιοσύνη.
Κι ας μην χλευάσει όμως κανείς. Μια όμορφη εικόνα για μια ταυτότητα. Μπερδεμένη η γνώση με την ποίηση. Η απλότητα με την ουσία. Η δυνατότητα με τη μορφή.
Μια απλή μορφή αρκεί.

Ο Ηράκλειτος και το νησί πλεούμενο στη θάλασσα της ύπαρξης - της αγάπης
αν είμαστε από τους τυχερούς.

Κι η θάλασσα.


16.03.010

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018