Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άνοιξη

Εκείνοι απλά είπαν γι αυτήν
Αυτή τώρα γεννιέται ήσυχα στα μάτια μας
εμπρός μας
στον αιώνα που προφητεύτηκε ο ερχομός της
καθείς γνώστης περνάει απ’τον καθρέφτη
και πασχίζει να καθρεφτίσει εκεί τη θάλασσα
Λίγο από αυτήν.
Αυτή περιπλανιέται
χωρίς αντανακλάσεις
μήδε γνωρίζοντας, μηδέ ρωτώντας
πασχίζοντας κι αγωνιώντας για τ’άνθη της νύχτας
και τα πουλιά
της ίδιας ώρας

Τα νυχτολούλουδα δροσίζουν τις κλίνες της νύχτας
γιορτάζοντας
κρατώντας συντροφιά σε όσους κοιμήθηκαν με το χαμόγελο της αυγής.
Και ξημερώνει.





28.03.010

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018