Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανυπεράσπιστη

Ξέχασα μια μέρα την ταυτότητά μου

στην πίσω τσέπη του τζην

και πλύθηκε

Γδαρμένη, ξεφτυσμένη,

στις άκριες το πλαστικό έχει φύγει

ο αριθμός φαίνεται μετα βίας

η φωτογραφία έχει ρυτίδες

η υπογραφή έχει κρυφτεί

το όνομα της μητρός μου μπερδεύεται με τα σύμφωνα

το πατρικό μου αχνοφαίνεται

η χρονολογία γεννήσεως μου που χάλασε θα μπορούσε να ήταν το μόνο καλό.

Και τι να κάνω μια καθαρή ταυτότητα να κουβαλώ,

Και που να πάω,

Ξεφτυσμένη κι ανυπεράσπιστη ταυτότητά μου

Βουβά στον περίγελο δεν μιλώ,

ούτε σωπαίνω.

Βαθιά πονώ.



7.05.010

Σχόλια

Ο χρήστης ο δείμος του πολίτη είπε…
Αχ, καλή μου. Εμείς που την έχουμε χάσει κι ακόμη την αναζητούμε; Τη χάσαμε με τις ανατροπές το '90, τη χάσαμε όταν μας διέγραψαν γιατί ήμασταν πιο δημοκρατικοί. Την ψάξαμε αλλού, αλλά κι εκεί ήθελαν υπακοή. Δεν τη βρήκα. Ακόμα την ψάχνω. Σήμερα στο net και τα ποιήματά σου, στις μελέτες και τα δοκίμιά του, στην ενεργό αυτοδιοικητική πολιτική δράση. Δεν τη βρήκα. Θα ψάξω κι αλλού. Ίσως τη βρω στα παιδιά. ίσως στον ακτιβισμό. Ίσως στο διάλογο. Ψάχνω ακόμα.

Μήπως όμως η αναζήτησή μας είναι μια καβαφική Ιθάκη κι εμείς απλά κουβανούμε μέσα μας τον τρομερό Κύκλωπα και τους άγριους Λαιστρυγόνας;
Ο χρήστης Stavroula είπε…
"Κ.Π.Καβάφης" του Γιώργου Σαραντάρη :)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018