Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

3 ¼

Ένα σώμα
Ένα μπλε διάζωμα
Που κρατά το πόστο της άνοιξης
Με νύχια και με δόντια
Και ω, πόσο κουράστηκε.
Βοήθεια αδελφοί,
Βοηθήστε να φέρουμε πάλι πίσω την άνοιξη.
Να σμίγουν οι ανάσες μας με την ανάγκη μας
γι αγάπη.

Ένα σώμα
Ένας δρόμος στη θάλασσα
Σπαράζει ακόμη το αίμα ζεστό μέσα του
Έχει καρδιά.
Και χτυπάει μια, και χτυπάει δυο
Βοήθεια αδελφοί μου,
Βοηθήστε να φέρουμε πάλι πίσω την άνοιξη
Να γινόμαστε ο πυρήνας μας του ενεστώτα και του παρακείμενου,
Χωρίς πιπέρι.

Ένα σώμα
Μπλέ, σε άσπρο χαρτί με μπλέ μαρκαδόρο
Που θορυβεί, σαν μέλισσα
Που ταιριάζει μ’ένα δάκρυ από συγκίνηση
Και ω, πόσο κουράστηκε.
Στον ύπνο μόνο, μιλάει,
Βοηθήστε μας να φέρουμε πάλι πίσω την άνοιξη, λέει

Και μόνον ο σκύλος το ακούει τη νύχτα
Με το ένα μάτι πάντα άγρυπνος φρουρός
Να ψιθυρίζει μέσα απ’τα παράθυρα του κάτω ορόφου,
Σ’αγαπώ,
Ένα σώμα μπλε.
Ένα ολόκληρο σώμα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»