Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σπορά

Αρνήσου τη σιωπή.
Αρνήσου να σκύψεις το κεφάλι
Σκυλί, σκυλί. Κι εσύ κι εγώ.
Σκυλιά μαύρα σε τούτον τον κόσμο περπατούμε.
Κι όπου μας φοβήθηκαν,
σαν τους λύκους μας κυνήγησαν.
Φοβήθηκαν το πρόσωπό τους στον καθρέφτη.

Ποιος μιλά και ποιος φωνάζει
Μη με κάνεις να αντιδικώ, δεν έχω κουράγιο άλλο σου λέω
Δεν έχω, Τούτο το χώμα που πατώ και κάθε μέρα
Μου θυμίζει
Εκεί,
Πως ένας σπόρος τέτοιος, μαύρος λύκος, είμαι κι εγώ.
Και φυτεμένος και ζωντανός.


Βρυξέλλες, 28.03.011

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018