Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αποτάσσομαι

Όλα τα βρήκαμε, τα σφάξαμε, τα ψήσαμε, τα τρώμε.
Λαίμαργα.

Σε ένα πεδίο μάχης όπου οι στρατιώτες τρελάθηκαν.
Παθιασμένα ο καθένας στριφογυρίζει γύρω από τον εαυτό του
την αγνή του μάχη δίνει,
με τα μάτια δεμένα,
μάτια κλειστά.

Μυρίζει μπαρούτι και μυρίζει κι αίμα.

Ένας πολεμάει ακόμη για μια μάχη παλιά,
με όπλα σπαθιά,

Ένας χτυπιέται που ήρθε και στήθηκε
και δεν πρόλαβε ακόμη να σκοτώσει,
με μάτια δεμένα.

Παραζαλισμένος πέφτει κάτω στο χώμα
από τη φόρα της άστοχης βολής.

Ένας χτυπιέται ώρες με ένα δέντρο,
και του φωνάζει και το βρίζει, του μιλά.

Διασχίζοντας αυτόν τον κάμπο
Σιγοψιθυρίζεις κι ακούω,
«κράτα γερά,
κράτα γερά».







17.01.010

Σχόλια

Ο χρήστης ο δείμος του πολίτη είπε…
Πολύ όμορφο. Το πρώτο μισό είναι εκπληκτικό (μέχρι το "αιμα").

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

ΜΙΚΡΕΣ ΟΔΥΣΣΕΙΕΣ Γενί Τζαμί(Πρώην Αρχαιολογικό Μουσείο) - Ο ξένος

  Ο ξένος Ξένος, ξενοφερμένος Ξένος ανάμεσα σε ξένους, σε ξένο τόπο, ξένος. Αναπάντεχα μια σπίθα φωτίζει τον χώρο Ξένιος χώρος· Που περνά και χάνετε. Άνθρωποι και σκιές Γενεές και γενεές Βρίσκουν τον δρόμο τους. για την έκθεση ΜΙΚΡΕΣ ΟΔΥΣΣΕΙΕΣ Γενί Τζαμί(Πρώην Αρχαιολογικό Μουσείο) Απρίλιος 2022 Θεσσαλονίκη

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»