Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αντικρυστός

Ένας ο δρόμος κι ασταμάτητος
Εννόησεν η καρδιά μου
Πίσω ή μπροστά
Πως κοιτάς,
Ένας ο δρόμος.

Δροσερές μέρες,
γεμάτες λουλούδια
- πίσω ή μπροστά αν βλέπεις -

μεθυσμένοι από λόγια
τρελοί πιότερο με τον χορό

όλοι οι σταυροί που κείτουν παράμερα
σπαρμένοι
σπόροι της άνοιξης
λέξεις

φλέβες που πάλλονται στον ουρανό
πάλλονται στα μάτια

με βαθιές στροφές στο χώμα

και πιότερη γη
για πιότερο ουρανό
πιότερη θάλασσα.
Μητέρα Ποίηση.





23.01.010

Σχόλια

Ο χρήστης ο δείμος του πολίτη είπε…
Υπαρξιακό με σουρεαλιστικά στοιχεία;

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018