Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λέξεις

Κάθε φορά που στο στόμα σου
Λόγια δικά μου, σκέψεις μου, θα μπαίνουν,
Θα μπαίνω λίγο πιο βαθιά στα σπλάχνα σου

Κάθε φορά που θα σφυρίζεις τους ήχους μου
Θα ξεσκεπάζω το νου σου τα λεπτά εκείνα πριν τον ύπνο
Κάθε φορά που, με με στο νου σου, χαμογελάς

Κι ας λες πως δεν υπάρχω πια, Κι ας μην υπάρχω,
Είναι που την καρδιά σου θα’χω αγγίξει εγώ
Λίγο βαθιά, λίγο πλατύτερα θα έχει ανοίξει

Κάθε φορά που στο στόμα σου
Λόγια δικά μου, σκέψεις μου, θα μπαίνουν,
Θα μπαίνω λίγο μέσα σου

Κάθε φορά που το δάκρυ σου θα έχει τη γεύση που έδωσα στις λέξεις εγώ
Κάθε φορά που θα γυρνάς στη νύχτα μαγεμένα, θα στέκω εμπρός σου

Κάθε φορά που θα περνάει καιρός απ όσα σου ‘πα
Πιο καιρός,
και θα μαθαίνεις τι σημαίνει έρωτας
Και τι νογούν οι λέξεις





Βρυξέλλες, 17.04.011

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018