Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

μες στη σιωπή και μες τον πόνο



μες στη σιωπή και τον πόνο κουφοβράζουν οι χαλασμένες σωληνώσεις σαν τα σκουλήκια στο χώμα των κοιμητηρίων που προσπαθούν να βρουν διέξοδο και ν'αναρριχηθούν,  εμείς πιο πάνω από την φθορά παρατηρούμε τους αιώνες που περνούν,  οι εποχές ο χρόνος οι ρυτίδες στα μάτια μας, τα παιδιά μας, μες στη σιωπή και μες τον πόνο οι οδηγοί της οδικής βοήθειας οργώνουν τους δρόμους,  αν κάτι θα μπορούσε τον κόσμο να άλλαζε, σκέφτεται ο νεαρός ποιητής μαζεύοντας τον τελευταίο κάδο της βραδιάς, εντωμεταξύ οι σταγόνες πέφτουν και το σκουπιδιάρικο γκρινιάζει ανεβαίνοντας στην στροφή, οι άγγελοι έχουν κι αυτοί σωπάσει, τα πέλματα δεν χαλαρώνουν ούτε στον ύπνο.       





θεσσαλονίκη, οκτώβριος 2016

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

φάρος


πληρώνω την κραυγή μου με αλάτι
κι ανταλλάσσω την ψυχή μου
μ΄ένα βότσαλο,
ένα βότσαλο στο φως,
φως που λούζει της ψυχής μου το σώμα,
κύμα που έχει τόσα και λέει και ομιλεί,
από πάνου ως κάτω,
ω, χώμα, ω, δέντρα,
ω, πουλιά/απερίσπαστα
πληρώνω και δίνω στο απέραντο
ζωή.

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

νέο κύμα



Το νέο κύμα
απλουστεύει γαλήνια
μέσα στα νερά
τα χίλια μύρια
μυστικά
απαλά
τόπος αυθαιρεσίας
μιας ανεκπλήρωτης αγίας
ελεημοσύνης
χορός χωρίς βήματα
μόνο φτερά
μέσα στα νερά
χίλια μύρια καινούργια
ξεφυτρώνει
παρασέρνει
μυστικά
στην σάρκα μας
κύτταρα ζωντανά
και γυμνά βουνά
ατέλειωτες χαράδρες
και πεδιάδες δροσιάς
το νέο κύμα χύνεται
κι όλους μας μεθά
σαν την πεταλούδα
τα φτερά του χτυπά.

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2016

καλοί-κακοί


είπαν οι κακοί αυτός είναι κακός
είπαν οι καλοί αυτός είναι καλός
είπαν οι κακοί αυτός είναι καλός
είπαν οι κακοί αυτός είναι δικός μας
είπαν οι καλοί αυτός; στα λιοντάρια 

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

σημειώσεις για ένα ακέφαλο γλυπτό




Ο αέρας μαλάσσει το δέρμα σου
όπως τα δάχτυλα αγγίζουν τις χορδές,
τραγούδι, που σκορπίζεται στους πέντε ανέμους
Kαι δεν μ' αφήνουν να κοιμηθώ ∙
Να ξεχαστώ,
Δεν με αφήνει να κοιμηθώ,
έτσι όπως λάμπει
το σώμα σου
το φωτεινό.






Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Πειρασμός


Η φύση καλεί
Φύλλα φωνής
Καμία ντροπή

Κοπέλες που
χορεύουν
σε ανερμάτιστο
ρυθμό
σαν παίζουν
μαύροι μάγοι.

Η φύση καλεί
Ανταπαντούν
λόφοι, ρέματα
και πηγές.

Η φύση καλεί
κι η φύση υποκινεί.
Χαμένο παιχνίδι.

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

για την ανθρωπιά


Στην ομορφιά,
το ιερό ολοκληρώνεται
και το κακό υποκλίνεται, δεν μπορεί
παρά να ρίξει τα μάτια χαμηλά,

Η ομορφιά,
ντυμένη με φόρεμα αγνό
σίγουρα ματωμένη,
από την αγωνία
και τον αγώνα,

Η ομορφιά αγωνίζεται
να υπάρξει.

Είναι τρομερό
πόση ενέργεια καταναλώνει
ο κόσμος για να αφαιρέσει
το δικαίωμα από την ομορφιά
να υπάρχει
να ανασαίνει
ευτυχής
έστω και λυπημένη
καμιά φορά.

Ωστόσο, η ομορφιά ξέρει
πως χωρίς αυτήν
κόσμος
δεν μπορεί
να υπάρξει.

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

13.03.2016 Ροτόντα


Μπήκα μες την κοιλιά σου και σου μίλησαν
οι άκρες των δακτύλων
της φωνής μου.
Και σε χάιδεψαν. 
Την μια σαν πούπουλο
την άλλη παθιασμένες,
αποφασισμένες,  
κάμαρες,
και θόλους.
'Ενα σώμα ολόκληρο
σε εκστρατεία ζωής.
Χάθηκα στα αρώματα
και τους καρπούς σου αισθάνθηκα,
όμορφη, γυμνή, ανυπεράσπιστη και ασφαλής
μέσα στον κήπο. Απελευθερωμένη.


η απελευθερωμένη, 

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016

'Ενα χέρι ψάχνει το χέρι μου


Περπατώ στον δρόμο και το χέρι μου πέρα δώθε κουνιέται λειψό
Μια αίσθηση δευτερολέπτων πως ένα χέρι σε απόσταση αναπνοής
Κατευθύνεται να ενωθεί με την παλάμη μου
Ένα χέρι ψάχνει το χέρι μου
Ψάχνει στίχους σε σελίδες βιβλίων
και χαχανίζει όταν σκοντάφτω  από αφέλεια απαγγέλλοντας
καμιά φορά. Αυτό το χέρι που ψάχνει το χέρι μου
αυτό το χέρι που θέλει να φανερωθεί. 

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Μνήμη λυγερή



χρώμα κόκκινο
από αίμα
ήταν, πικρή
εποχή, για ποιούς άλλους
άνεμος δροσιάς
τα όνειρά σου
ήταν, χωρίς ενοχή,
άρωμα ανθούς
τα φιλιά σου
ήταν,