Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

καλύτερα σιωπή

να’ρθω να σε βρω
μα τις πληγές του κόσμου σφιχτά
θα’χω στην αγκαλιά
θα με γιατρέψεις;


τις τελευταίες ώρες ψάχνω
με χέρια σταυρωμένα
δεν κάθομαι
γράφω


για τη ζωή
για τις σκιές που περνάνε πλάι μου
για τα μάτια που κλαίνε ή χαμογελούν
για σένα


πολύ με παρεξήγησαν πως κοινά μιλώ
ή πάλι
που’ναι οι λέξεις μου απλές
και λίγες


ποτέ το χαρτί δεν με τυράννησε
μόνο το δέος, το χρώμα που θα χύσεις
τι βότανα κι αρώματα σ’ερωτευμένο σώμα
πιότερο τι θα διαλέξεις για ν’αφήσεις


θα’ρθω να σε βρω
με τις πληγές του κόσμου σφιχτά
θα’χω στην αγκαλιά
εσύ θα με γιατρέψεις


κι εγώ θα γράφω για την άνοιξη
τα πέταλα των λουλουδιών στην πρώτη στάλα
τα φύλλα του φθινοπώρου
τα γαρύφαλλα


για τ’άνθη, για τα γιασεμιά
για το μεσημέρι
το φως τη νύχτα
στο χέρι ένα φανάρι


για το φιλί για το χαμόγελο
και την αγάπη

ναύτη, ε ναύτη βαρετούς μας είπανε
καλύτερα σιωπή

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

στους εραστές του παραδείσου

μιερά βάσανα μου φόρτωσε η θάλασσα
τελευταίες μέρες
μια εποχή
άσπρο πανί το φτιάνω σεντόνι
αντιστέκομαι

μοιρολογείς και λέγεις
φυσάει
σπόροι οι λέξεις
βλαστεί η γή
μεγαλώνεις

απόχρωση του παραδείσου οι εραστές
μέσα στο χιόνι άνθια ολόκληρα

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Εις ανάμνηση

(το ευτυχισμένο πένθος)


χέρια
παλάμες
άδειοι δρόμοι
σπίτια από μάρμαρα παλιά

εις ανάμνηση μόνο δάκρυα
όλα κινούνται μέσα σου
αγάλματα πορτραίτα
φυτά

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

στο γραφείο

πέρασε η ώρα άργησα σπασμένο τακούνι το μίτινγκ έχει αρχίσει ο προιστάμενος μουγκρίζει να σωθεί η εταιρία κι εγώ βραδυπορώ να προλάβω να τη σώσω εγώ τα νούμερα η σκάλα παρελαύουν
οι συνάδελφοι σκοτώνονται τη μέρα με χαμόγελα πολλά αλκοολικοί τη νύχτα παγωμένοι καναπέδες
να προστατέψουμε την ιεραρχία προστασία εγώ
κρίσιμη ώρα κρίσιμες λέξεις συσκέψεις κρίση όχι πανικό σκόπελοι στόχοι εμπρός προχωρώ
η ώρα πέρασε νούμερα δεν βγαίνουν στάση στο μετρό
ο υπολογιστής σωπαίνει φεύγω τρέχω να σωθώ
σπασμένο τακούνι όχι πανικό η κούραση έχει κάτσει στη μέση πονώ όρθια πάλι εγώ προχωρώ σπασμένο τακούνι οι πόνοι
το κεφάλι το πικρό φαγητό εβδομάδα ατέλειωτη θυσία στερνή περνούνε μήνες νούμερα βγαίνουν μπαίνουν περάσατε σκουπίσατε τελειώσατε για τον πόνο στη μέση
σπασμένο τακούνι εγώ παρακαλώ ευχαριστώ