Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

σβώλοι στον ήλιο



΄Ο,τι γλιστρά από το χέρι
και φεύγει
είναι πιο αληθινό
από την φλυαρία της σιωπής
της οποίας την άνεση
διεκδικεί  φοβισμένο
το πάθος·
που,
γλιστρούν και πέφτουν
σβώλοι στην πλακόστρωτη κατηφόρα
ρυθμικά στον άνεμο 
ρυθμός για καιρό χαραγμένος.

Θορυβώδης η φλύαρη σιωπή
τρελαίνει τα πουλιά,
χάνουν τον δρόμο·
καταλήγοντας ανεμίζουν
σαν σημαία το σώμα τους
τα φτερά τους συναγωνίζονται
τη σκέψη που κρυφά σιγοκαίει
εφτασφράγιστο κιτάπι ανοιχτό
σβώλοι που τρέχουν κάτω από τον ήλιο.