Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009

Η πάλη

Βρέθηκα σε ένα τοπίο.


Γύριζε αυτό, στροβίλιζε, σαν σε χορό.


Σαν τα σώματα που ανοίγουνε στη φύση και χάνονται.


Κι έπειτα μαζεύονται ξανά λυπημένα
για να δώσουν τη θέση τους στα επόμενα.



Με τέτοιους στίχους γίνεται η πάλη, χρόνια τώρα.






Βρυξέλλες,
10.08.09

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2009

Mην εγγίζετε


Κρακ, κρακ, κρακ….

Έσπασε το καράβι μας

και γίναμε νησί.


Έφυγαν τα κομμάτια μου

για να κολλήσουν στα δικά σου

- και τι πόνος,


‘Η έσπασε ο πάγος

που οι σοφοί πολεμάνε χρόνια

και που ψάχνουνε.


Κι έτσι φτιάξαμε ένα νησί

Τώρα προσπαθούμε να το βρούμε πάλι

- αν ήταν αλήθεια,

Μάταια


Διαβάζω εφημερίδες, διαβάζω τη σκέψη μου.

Διαβάζω τα σύννεφα.

Κοιτάζω τα δελτία των ακτοπλοϊκών.


Αντανακλάσεις σ’αυτές τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.


Σαν αυτόν τον χρόνο τον άτιμο

Που τρέφεται από το αίμα μας.

Που χώνει τη μουσούδα του υγρή στο χέρι μου.

Και ψάχνει για χάδια


Μάταια.





Βρυξέλλες 06.08.09

Τρίτη, 4 Αυγούστου 2009

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2009

Η θάλασσα

Εξόριστος έγινα.
Να μάθω,
να σ’έχω πάντα μαζί μου.
Σαν κλείνω τα μάτια μου, σαν τα’χω ανοιχτά
Τα μάτια σου.

Πες!
Σε κατάλαβα, αύγουστος ήταν
(Κι αυτός συγχωράει)
ο κόσμος δεν έχει μερώσει ακόμα,
πες, αλήθεια ειν’αυτά που λες.

Πες,
σαν τα γλαροπούλια
γέμισε ο τόπος σου.

Τα σεργιάνια του αυγούστου είναι όνειρο σου λέω.
Πες μου.

Σ’ακούω.

Κι έχω πλαγιάσει με τον ήλιο παρέα και απολαμβάνουμε.



Βρυξέλλες – άπειρο
3.08.09