Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ερωτικός Παράλληλος GR

Ερωτικός Παράλληλος

Τις νύχτες που ξημερώνομαι

στα στενάκια της Χιλής

στα βρεγμένα σοκάκια

απορροφώ φιλήδονα μαργαριτάρια


Αποζητώ απόλυτα τα νεύματα

κι ως απαιτώ - κι εσύ-

τα σώματα ως ιερά

βροντές ορίζοντα

πως καίγεται η ενοχή

και φως ονείρου απόχη


August 2006, Thessaloniki

Stavroula Gatsou

Σχόλια

Ο χρήστης γεράσιμος μπερεκέτης είπε…
Είδα με καθυστέρηση το επισκεπτήριό σου στο TRIAKTINI. Μπήκα στο μπλογκ με τα ποιήματά σου. Αυτό το "0 comments" συνοδεύει και τα δικά μου ποστ, όποτε αυτά είναι ποιήματα. Αμηχανία του αναγνώστη, αδιαφορία, δεν λέμε κάτι ενδιαφέρον, δεν αξίζουμε, επιφύλαξη μηπως και μας κολακέψουν, ή απο τακτ αποφεύγουν να μας κριτικάρουν αρνητικά;

Η μοίρα της ποίησης - να συμπαρασύρει στο περιθώριό της και τον ποιητή. Να λοιπόν που δεν είναι δύσκολο να γράψει κάποιος σχόλιο σε ένα blog με ποιήματα...
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Τώρα που σε ανακάλυψα και είδα τις ομορφιές που γράφεις, νομίζω πως είναι καιρός να σου προτείνω λίγη διαφήμηση. Πώς να σε μάθει ο κόσμος αν δεν του δείξεις πως υπάρχεις?

Σπουδαίο μπλογκ, από κάθε άποψη!

χχχ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018