Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μετέπειτα

Ξεσπάθωσε σαν είδε όλα τα μαύρα πουλιά να μαζεύονται στο πράσινο χαλί στρωμένο κάποια κυριακή, χρόνια πριν, από λάθος αιτία, για να υλοποιηθούν οράματα μοντερνισμού που όχι μόνο επέλασαν ως κακώς νοούμενη πραγματικότητα αλλά επιπλέον κατεδάφισαν κάθε ελπίδα ανατρέποντας την πάσα αλήθεια. Μετέπειτα, όλα είχαν τον χαρακτήρα του χιονιού και καμία διάσταση ή αντιφατική της τοποθέτηση δεν ήτο επιθυμητή από κανένα πλάσμα.

Σχόλια

Ο χρήστης ο δείμος του πολίτη είπε…
Υπέροχη γραφή και σε κάπως διαφορετικό στυλ...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018