Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η πρώτη μέρα

Σαν όνειρο
Σαν όνειρο
Η το πας ή θα σε πάει
Θ’ακουμπήσεις μέσα στα μάτια σου το απέραντο.
Δεν θ’αναφέρω πουθενά τη λέξη ποτέ.
Δεν θα ορίσω κανένα χωρικό στοιχείο.
Είναι σαν το όνειρο.
Η θα το πας, ή θα σε πάει.

Η ακουστική είναι υπερβολικά διαυγής.

Η θα το πας ή θα σε πάει.
Πες μου, ποιος είναι εκείνος ο δρόμος..
Ακούσαν, μου είπαν λόγια. Είπαν.

Σαν όνειρο, απάντησα.
Η θα το πας ή θα σε πάει.

Εκείνος ο δρόμος.
Για τη μία πόλη που ασταμάτητα ξοδεύεται, λες;
Ναι. Απαντάει πότε η σιγή, πότε ή βουή της σιωπής.

Αν ήταν οδυρμοί θα το είχα καταλάβει. Λες.
Και παρακάλια δεν ήταν. Λες.

Κατηφορίζοντας τα αγάλματα με χαιρετούν βουβά.
Δεν ξέρω αν πρέπει να χαιρετήσω ή να ασπαστώ σιωπηλά το μυστικό.
Ανασαίνω.



Σ. Γάτσου
Βρυξέλλες 12.07.09

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018