Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

χορός της πατρίδας μου

άνθρωποι του κάμπου
κι άνθρωποι των ψηλών βουνών
στο φως στα δέντρα τι ψυχή που πεταρίζει
γυμνός αετός

πέντα δάκτυλα και πόδια
πιάνω γης κι εκεί ριζώνω
ένα χέρι μάτι’αψηλά
κι εκεί ριζώνω

ώρες της αυγής
κι ώρες του μόχθου
ώρες του πόνου
κι ώρες του πόθου

εκεί ριζώνω κι αψηλά πετώ

2 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Υπέροχο. Σε ελυτίστικη έμπνευση με μεταμοντέρνα ροή;

Stavroula είπε...

:) xxx