Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

Ραγισμένα ποτήρια



Γράφω ό,τι μου λένε τα μάτια σου
Πολλές φορές τα πληγωμένα σου μάτια
μου μιλούν, χωρίς φωνή, μέσα στην σιωπή.

Να ξερες θα έλεγες, να ξέρες, κάποια στιγμή....

Μεγαλώνει η σιωπή,
απομακρύνεται
καταλαβαίνεις;
τι να ξέρω,
χωρίς φωνή;

Εγώ γράφω μόνο ό,τι μου λεν τα μάτια σου
με τα μάτια σου γράφω.

Ανέγγιχτες συνειδήσεις
Δημόσιες επαφές
Πικρές χαρές

'Ενα τσιγάρο δρόμος
τα χέρια μου τα μάτια σου.

Αν είναι οι λέξεις που παίζουν ταμ ταμ
ή είναι οι σκέψεις που ρέουν
αν είναι δεν ξέρω. Η ψύχη κατακλύζει το σώμα
η πνοή τραγουδά, ο αέρας φυσά, βασικά
απλά φυσιολογικά πράγματα. Εγώ γράφω
ότι βλέπω, όπως αυτό που βλέπεις κι εσύ.

Επρεπε να κλείσουμε τα μάτια μας
για να το μάθουμε. Μέσα στη σιωπή
δυο ραγισμένες καρδιές με σφραγισμένα
χείλια. Μπουκάλια στο ίδιο πέλαγο,
παιδιά στην ίδια γειτονιά, εραστές
στο ίδιο κρεβάτι. Κοιτάς
στα μάτια μου. Βασιλεύει στον
ίδιο ουρανό. Εγώ γράφω μέσα στη σιωπή
για το μάτια μου μόνο.


Δεν υπάρχουν σχόλια: