Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

Σκλάβοι

Ελεύθερα πολιορκημένοι




Την αφοσίωση στο φως
κανείς δεν μπόρεσε ποτέ
να καταλάβει
Με διαμαντένιους στεναγμούς
και πόνους,


Εκεί, στην άλλη πλευρά,
ακαμάτηδες αέρηδες τρικύλιζαν στα σύννεφα
αστεράκι μου.


Στον βυθό του ουρανού που φέγγεις συ αστεράκι μου,
Πε μου.


Νοσεί η επιδερμίδα της αστάθειας
κι έλαμψε
-χαραμάδα-
αστεράκι μου.


Αστεράκι μου,
μονολογώ.



29.08.010