Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Τα λόγια και τα χιόνια

Ήταν κρύο και ήταν χιόνι.
Περπάτησα, μια το ένα χέρι, μια και τα δυο.
Μια κηλίδα έπεσε εδώ, μία πιο πέρα,
Το αίμα έκανε μετά λίμνη ολόκληρη.
Κόκκινο. Από κείνες τις πληγές που κύρηξαν τον πόλεμο
στην αυθαιρεσία της αθωότητας,
Στάζουν, σαν να ρωτάνε τα ναυτάκια στη στεριά
πότε ήταν τελευταία φορά που είδανε θάλασσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: