Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

ατέλειωτη νύχτα


σήμαντρα τα νησιά
παράδεισος οι λόφοι
φως και σκοτάδι
αέρας στα κλαδιά

κάθε αχτίδα που θα’ρθει
θα με ξεριζώσει· λίγο πριν
σε ζητώ με πάθος

κυλάν οι ώρες σαν νερό
σαν το νεράκι της πηγής· δεν έφτασε
στα δάκτυλα στη θάλασσα
καίομαι μόνος

μια αχτίδα θα φανεί
θα με ξεριζώσει· λίγο πριν
ζητιανεύω την αυγή

η νύχτα θα ξανάρθει

να γελάς εσύ να μεθώ
άγρυπνη κυρά του φεγγαριού

νύχτα όλη η ζωή
ατέλειωτη νύχτα

3 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Εξαίσια μελωδία λέξεων, ήχων που συνδέουν την ελληνική οπτασία του Ελύτη και τη Φεγγαροντυμένη του Σολωμού. Μια οπτασία νοημάτων...

Ανώνυμος είπε...

ΝΑΙ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ
ΥΠΕΡΟΧΟ!
ΝΙΚΟΣ ΛΙΑΠΗΣ

Ανώνυμος είπε...

ΝΑΙ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ!!
ΥΠΕΡΟΧΟ!
ΝΙΚΟΣ ΛΙΑΠΗΣ