Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

Τραγούδια της γης




τα δάκτυλα βουή του κόσμου
τραγούδι της γης
στιγμές της μέρας
ζωής

ξεσηκώνουν τις μύτες των χειλιών στο άπειρο
κάθεται απέραντο το καλοκαίρι
στο δέρμα μου

και δεν είναι
μίσος προς τις εποχές δεν έχει
ανάγκη είναι το φως
στο δέρμα ελευθερία
άνθρωπος κι έρωτας

καταβάθος όλα τα ξέραμε
πάντα τα  γνωρίζαμε
κυλάνε στο αίμα μας
κάθε τόσο

θυμόμαστε
πιο πολύ φως
πιο πολύ το άπειρο

χείλια προσεύχονται
τα μάτια τρέφονται με ουρανό
τα μάτια τρέφονται μόνο με ουρανό


Δεν υπάρχουν σχόλια: