Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δυο χιλιάδες παιδιά




Εσύ που ξέρεις και με τις λέξεις μου’πανε
Εσύ που ξέρεις και μιλάς

Μίλα για μας

δύο χιλιάδες άνθρωποι χαθήκανε σε μια νυχτιά,
μανάδες παιδιά έχασαν
κι έφεγγε ο καπνός μέχρι τα σύννεφα
όλη νύχτα.

δυο χιλιάδες ζευγάρια χέρια
εκατομμύρια αγγίγματα
δισεκατομμύρια σ’αγαπώ

αμέτρητα δειλινά

δύο χιλιάδες παιδιά κάηκαν σε μια νύχτα
εσύ που ξέρεις και μιλάς
μίλα για μας
οι στάχτες μας φλόγα 
ακόμη καίνε



από μαρτυρία της λουίζα λεβί (βέλγιο άνοιξη 2013) ελληνίδα εβραία από τα τρίκαλα, 
στην παραμονή της στο μαντχάουζεν ένα βράδυ άκουσαν στο διπλανό στρατόπεδο 
την εξόντωση δύο χιλιάδων ρομά σε μια νύχτα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Απαξίωση

Εκείνοι που δεν μίλησαν ποτέ, Πήραν μαζί τους στο τάφο τους θαμμένα μυστικά, Έκλεισαν στην αιωνιότητα τους κλειδιά της ζωής μας, Εγωϊστικά, απροκάλυπτα, μας κράτησαν έξω από την νόηση μιας πραγματικότητας στην οποία συμμετείχαμε, κι ας είχαμε δικαίωμα να μάθουμε - που ψάξαμε να βρούμε το γιατί - Κι αυθαιρετούν λοιπόν, χάρην της εξουσίας της προσμονής, με την απουσία του λόγου και με σιγή, για όσα δεν δύνανται, και δεν μπορούν να αντικρύσουν, σε απόσταση καμία από τη γή, χωμένοι μέσα που θάφτηκαν για να μην τους δεις.... How pathetic indeed! Βρυξέλλες, 8.10.010

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018