Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στον κύκλο του φεγγαριού

Ένα βαλς

Σε ρυθμό,

τιτλοφορώντας τη μνήμη

Κι εγώ να θυμάμαι γι αγάπη που άγγιζες λες

τα δυο σου χέρια μέσα στο κρύο

δυο χέρια και δυο παλάμες σε ένα κουρνιασμένο

πρόσωπο. Πόσα λίγα λόγια και τόσα πολλά. Και μέρες

και νύχτες με σιγανούς ψιθύρους, τινάγματα, δάκρυα

Μα δεν θέλω να σε κάνω να κλάψεις.

Και που μου μιλούσες για ουρανούς

και θάλασσες. Και «μάλιστα» και «ορίστε».

Και καλησπέρα σας. Πια μουσική και ποιος άνθρωπος

να την σφυρίξει.

Πια μουσική και ποιος άνθρωπος να τραγουδήσει.

Μια μεγαλώνει και μια μικραίνει

Σαν εκείνο το τραγούδι που δεν ξέρω πως

Και πάει και βρέχει αδερφέ μου.

Κι εγώ χορεύω.

Πάλι.







24.11.2009

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018