Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δρόμοι

Για όλα τα περασμένα, έχουν γίνει δηλώσεις
πως κατηφόρισαν τώρα μονάχα
σε έναν παράδρομο
και περιμένουν
μια να περάσει η πορεία ή να περάσει η μπάντα.

Κι αν βγαίνανε στους δρόμους με τα χεριά ανοιχτά και χαμόγελα;
Θα χειροκροτούσα κι εγώ
Θα χαμογελούσα κι εγώ
Κι όλοι. Θα χαμογελούσαμε.

Μια Κυριακή πρωί και ένα όμορφο δειλινό επάνω από τη θάλασσα.
Ένα δειλό ταίριασμα των δακτύλων.
Μια όμορφη συνοικία στον ουρανό.
Ένα νέο αγόρι, αξύριστο από το περπάτημα των ημερών επάνω του.
Ένα ζεστό χαμομήλι που το φυσάς απαλά να κρυώσει.
Κάποιοι άνθρωποι που ορίζοντα έχουν τα όμορφα πράγματα και ψάχνουν
και κοιτάζουν στον ήλιο.


6.12.2009

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟ ΚΟΡΑΛΛΙ τχ 35-26 ΟΚΤ22-ΜΑΡΤ23 Γκρίζες μέρες στον παράδεισο Επιμέλεια Κώστας Χατζηαντωνίου

 

Το νερό

  Το νερό Λαχταράς το νερό όπως ο εξαντλημένος τον ύπνο Δες, ακόμη και η γύρω κακοφωνία σε διαπερνά αναίμακτα Τι από όλα θα ήταν πιο επιθυμητό να πεις Να κυνηγήσεις Το νερό σταγόνα σταγόνα; Από τα μάτια σου; Μια γουλιά; Η λαχτάρα, ευγενική μητέρα Πιο δυνατή κι από την ανάγκη Σ’αγκαλιάζει πορφυρή Νερό, φωνάζεις Κι ακούς μικρούς καταρράκτες Δέντρα και πουλιά οχλοβοούν Οι ψυχές γιορτάζουν και χαμογελούν Κι εσύ, ο ιδρωμένος δρομέας του ονείρου Φτάνοντας, αντικρίζοντας το υγρό στοιχείο Ξεχνάς τα πάντα, το ξεχνάς κι αυτό Πετάς τα ρούχα σου Και βουτάς Στο νερό   Acrylic on canvas, 100x150cm, 2024 Γιώργος Σαλταφέρος «Υδάτινη Πόλη»

Ναυαγός (Λίγη δροσιά για τη λύπη)

στον Μάνο Ε. Το φεγγάρι άφησε το ίχνος του η νύχτα είναι ω, τόσο βαριά · το φως επαναστάτησε από σημείο σε σημείο, για τη λύπη, λίγη δροσιά. Τα φύλλα από τις στάχτες γέμισαν χρώματα φωτιά κι ό,τι κατάφερε να κρύψει από το όνειρο το στεριανό κόλλησε επάνω στον βράχο. 22.07.2018