Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010

Αντιπερισπασμός

Μια εκδήλωση, μια αθωότητα
ένα ερμητικά κλεισμένο μυστικό
- κι ας μην το πίστεψες

Κι αυτές οι λέξεις που ίσως σε βρίσκουν
ν’ ακούς τα λόγια μου.
Είδα κι εγώ εκείνη τη σκιά,
άκουσα εκείνους τους άτεχνους ήχους.

Κι αν ακόμη αναρωτιέσαι αν μ’ακούς
ή μάλλον καλύτερα εάν εγώ σε ακούω
τότε πάρε τις σκέψεις μου στο κήπο σου
και κάνε τες τριαντάφυλλα

μόνο κάποιες μέρες που θα είναι πρωί
και θα λούζονται στον ανοιξιάτικο ήλιο
σκέψου και μένα.

Κι εγώ θα χαμογελάω τότε.

Τώρα βαδίζω απλά,
κουνώντας το κεφάλι
σφραγίζοντας το στόμα
ρίχνοντας μόνο δολώματα
για οικειοθελώς ερωτευμένους
με τη ζωή.


Έτσι, εκεί τυχαία βάζω κάποιες λέξεις
στο χαρτί
και ναι σε ακούω.
Πάντα σε άκουγα.
Κι απλά σου μιλάω.
Ίσως ακούς.






01.02.010

Δεν υπάρχουν σχόλια: