Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Dominus

Προστάζει κανείς μόνο από αγάπη,
Τ αόρατο,
να κατοικεί στο σώμα του.
Και δεν έδωκεν χρυσάφι,
ένα διάβα, μια μικρή ιστορία,

Μ’ αγρυπνά στη θάλασσα
και πιάνεται μεσ’τους αγκώνες μας
σαν κάνουμε έρωτα
και γινόμαστε άνθρωποι.
.


Βρυξέλλες, 1.12.010

2 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Γινόμαστε άνθρωποι ή μήπως επιστρέφουμε στη ζωώδη κατάσταση που μας οδηγεί στον κανιβαλισμό;

Stavroula είπε...

Προστάζει κανείς μόνο από αγάπη,