Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Το καλοκαίρι μας

Τα χρώματα που δεν βάλαμε στο μαύρο
Μια κόκκινη ομπρέλα
Έβρεχε,

Το πρώτο και το τελευταίο έργο
Η γλύκα σου
Η συ-γνώμη σου

Οι ποδηλάτες πλάι στον άγνωστο
Τα τρία χαμόγελα, Τα σπίρτα κι η φωτιά που ανάψανε
Σε πρώτο πρόσωπο.Μέρα μεσημέρι

Οι εποχές που άλλαζαν και μαζί του
Άλλαζες κι εσύ.
Το δέντρο που ρίξε τα φύλλα,
Λες κι ήταν φθινόπωρο.

Τα θύματα κι οι θύτες γεμάτα φωτιά
Να σπάσουνε τις αλυσίδες τους
Ν’αγγίξουνε την άκρη της ελπίδας
Ν’αγγίξουνε τα χέρια τους, και τ’ακροδάκτυλα τους
Σ’αγαπώ, να πούνε.

Εκείνο το καλοκαίρι,


Βρυξέλλες, 8:03, 26.05.011

Δεν υπάρχουν σχόλια: