Τρίτη, 4 Μαΐου 2010

Στη σκιά του Φωτόδενδρου

Το καλοκαίρι που φυτρώνει μέσα μας
Το δοκίμασα σαν καρπό.
Κάποιοι αυτό το λένε ζωή.
Κάποιοι άλλοι στέκουν με επιχειρήματα και σιωπή,
Η ελευθερία του να είσαι άνθρωπος,
γιατί υπάρχει θεός.



4.05.010

2 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πολύ καλό ποίημα. Αλλά ποιο καλοκαίρι με τέτοια μέτρα; Με το φόβο και την αναταραχή θα μείνουμε μέσα στο καταχείμωνο...

SG είπε...

" Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό, αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ' τα ξένα βήματα, αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο..." Ρωμιοσύνη- Γιάννης Ρίτσος