Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

Ανυπεράσπιστη

Ξέχασα μια μέρα την ταυτότητά μου

στην πίσω τσέπη του τζην

και πλύθηκε

Γδαρμένη, ξεφτυσμένη,

στις άκριες το πλαστικό έχει φύγει

ο αριθμός φαίνεται μετα βίας

η φωτογραφία έχει ρυτίδες

η υπογραφή έχει κρυφτεί

το όνομα της μητρός μου μπερδεύεται με τα σύμφωνα

το πατρικό μου αχνοφαίνεται

η χρονολογία γεννήσεως μου που χάλασε θα μπορούσε να ήταν το μόνο καλό.

Και τι να κάνω μια καθαρή ταυτότητα να κουβαλώ,

Και που να πάω,

Ξεφτυσμένη κι ανυπεράσπιστη ταυτότητά μου

Βουβά στον περίγελο δεν μιλώ,

ούτε σωπαίνω.

Βαθιά πονώ.



7.05.010

2 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Αχ, καλή μου. Εμείς που την έχουμε χάσει κι ακόμη την αναζητούμε; Τη χάσαμε με τις ανατροπές το '90, τη χάσαμε όταν μας διέγραψαν γιατί ήμασταν πιο δημοκρατικοί. Την ψάξαμε αλλού, αλλά κι εκεί ήθελαν υπακοή. Δεν τη βρήκα. Ακόμα την ψάχνω. Σήμερα στο net και τα ποιήματά σου, στις μελέτες και τα δοκίμιά του, στην ενεργό αυτοδιοικητική πολιτική δράση. Δεν τη βρήκα. Θα ψάξω κι αλλού. Ίσως τη βρω στα παιδιά. ίσως στον ακτιβισμό. Ίσως στο διάλογο. Ψάχνω ακόμα.

Μήπως όμως η αναζήτησή μας είναι μια καβαφική Ιθάκη κι εμείς απλά κουβανούμε μέσα μας τον τρομερό Κύκλωπα και τους άγριους Λαιστρυγόνας;

SG είπε...

"Κ.Π.Καβάφης" του Γιώργου Σαραντάρη :)