Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

L’Éphémère

Un vent a soufflé,
Nous pensions que ca n’allait jamais arriver
Les jours passaient dans un espace temporel familier
Puis le vent a soufflé
sans prévenir,

sans autorisation,
sans aucune information préalable.

Les arbres ont eu le plus peur.
Nous les hommes, nous sommes des animaux comestibles au vent.
Nous transformons un élément physique à un fait qui perdure

comme cet été qui va rester dans notre mémoire,
comme cet été de l’éphémère,
sans autorisation,
sans aucune information préalable
ayant comme seul arme le changement des saisons



26.05.010

Σχόλια

Ο χρήστης fabian είπε…
Thanks for your mail and post in french.

I will do a thing I usually don't like to do but it's posting also a personal text I wrote, for my girl early february when we were working together.

Of course it'll be in french and I didn't wanted it to be too sophisticated cause the theme was talking to a child. Here it is :

J'ai vécu des jours chagrins,
des nuits d'ivresse.
j'ai vécu des matins, des calins
j'ai connu aussi, parfois, la tendresse.
Et un jour je t'ai eu,
Par amour, sans maladresse.

On ouvre le livre, on grandit,
Mais toi, petite fille,
Tu as le temps.
Avec tes yeux d'enfant,
tout simplement,
Cet espoir, cet envie,
Cette vie qui te sourit.

Quand je ferme les yeux,
Il y a moi, il y a longtemps.
Quand je suis dans tes yeux,
Il y a moi, il y a "maintenant"

Quand tu me dis "serre moi",
Quand tout au fond de toi,
Tu me prends dans ton coeur,
Tu m'assistes et me vois
Comme le plus beau des papas.

Quand l'amour est le plus fort,
Quand chaque geste fourni,
Plus qu'une envie de vie,
Plus qu'une victoire sur l'ennui,
Plus qu'un trésor,
Plus qu'un roi.

Se prendre ou se perdre au jeu du monde,
Prendre plaisir une seconde,
là, pour toi.
C'est le plus beau des cadeaux,
C'est d'être... contre ta peau,
D'être là.

...

Avec toi!

This may sounds kiddish or too simple but I had this feeling the day I wrote this one. Just beeing simple and kinda tell her, with simple words, how I love her.

Quite of weird comment isnt'it ? ;p

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ - Ποίηση & Ξυλομπογιές

Τ TΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ Ποίηση & Ξυλομπογιές Σταυρούλα Α. Γάτσου ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Νατάσσα Πουλαντζά 4.6.2024-14.6.2024 Το εγώ είναι η απώτερη σου πρόκληση στη ζωή ·  πρέπει πάντοτε να το προσέχεις και να μην το αφήνεις να σπείρει τον όλεθρο. Όσο είναι απασχολημένο με το να χειρίζεται τον δικό του πόνο, ο άσπιλος σου εαυτός μπορεί να ανθίζει ελεύθερα και ν ’ακτινοβολεί, κερδίζοντας κάθε μέρα περισσότερη εσωτερική δύναμη. Ρούμι, Το μικρό βιβλίο της σοφίας του, Από τη  Marya   Mafi  , μετ. Γιάννης Δούκας, Εκδόσεις Πατάκη (2023)   Τον Φεβρουάριο του 2021 διαγνώστηκα με Ινομυαλγία, μια χρόνια συνθήκη πόνου και μόνιμης κόπωσης. Την περίοδο αυτή, τους έξι περίπου μήνες που ακολούθησαν, κατέφυγα στις θεραπευτικές ιδιότητες της τέχνης. Το Βιβλίο της Σιωπής είναι η εργασία αυτής της περιόδου. Η έκθεση παρουσιάζει σε πρωτότυπο και επαυξημένο, για τους τοίχους της Ζώγιας, μέγεθος, αποσπάσματα από το βιβλίο και γίνεται η αφορμή για μια συνομιλία ποίησης και εικαστικών ...

ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ 2020 Πουλιά και τραγούδια diastixo.gr Επιμέλεια Αλέξιος Μάινας

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ Η μεγάλη συνάντηση οροθετείται κατά τη σιωπή που συνοδεύει την παρθένα ανταλλαγή ήχων (και στίχων) μέχρι τη βεβαιότητα της επόμενης στροφής. Τα γνωρίζουμε πάντα a posteriori. Τον μεγάλο έρωτα το μοιραίο συμβάν. Kατοχυρώνει το δικαίωμα να εκπλήσσει καθ’ όλη τη διάρκεια της παύσης Ολόκληρη η συλλογή...

ΜΙΚΡΕΣ ΟΔΥΣΣΕΙΕΣ Γενί Τζαμί(Πρώην Αρχαιολογικό Μουσείο) - Ο ξένος

  Ο ξένος Ξένος, ξενοφερμένος Ξένος ανάμεσα σε ξένους, σε ξένο τόπο, ξένος. Αναπάντεχα μια σπίθα φωτίζει τον χώρο Ξένιος χώρος· Που περνά και χάνετε. Άνθρωποι και σκιές Γενεές και γενεές Βρίσκουν τον δρόμο τους. για την έκθεση ΜΙΚΡΕΣ ΟΔΥΣΣΕΙΕΣ Γενί Τζαμί(Πρώην Αρχαιολογικό Μουσείο) Απρίλιος 2022 Θεσσαλονίκη