Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Τα σύνορα

στους μετανάστες της γης



Την πρώτη φορά που πέρασα τα σύνορα, τα πέρασα μια νύχτα, μεσ’το τρένο. Θυμάμαι, Βγάλαμε τα διαβατήρια μέσα στη νύχτα.
Το διαβατήριο. Αυτό το πολύτιμο έγγραφο.
Το μπορντώ handy αντικείμενο που το βαστάμε βαθιά στα στήθια μας, κι ας λέμε, κι ας κάνουμε πως δεν το σκεφτόμαστε ή δεν το έχουμε στο νου μας,
Όταν κοιμόμαστε.




Βρυξέλλες, 28.01.011

2 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Εσύ κι εγώ είχαμε διαβατήρια. Εκείνοι που δεν έχουν;

Stavroula είπε...

Για μένα (γιατί όσο κι αν τα θέματα είναι τρέχοντα, και η ποίηση σύγχρονη, νομίζω ο καθείς βάζει το δικό του κομμάτι στα πράγματα) το διαβατήριο είναι για να μπορέσω να γυρίζω πίσω.Για τα υπόλοιπα, ο καθείς τη γνώμη του, σίγουρα.Και με όλο το σεβασμό.