Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Μαζικές εξαφανίσεις

το κύμα στο λιμάνι
έσκασε
πήρε μαζί του κι απόκοψε
από μέσα μου
τ’αδέρφια μου

το μανιτάρι
σκάζοντας
έπεσε
και πήρε
απόκοψε από
μέσα μου
αδέρφια μου

και είναι και χειμώνας
και κρύο πολύ
και παίρνει
από μέσα μου,
απόκοψε
τ’αδέρφια μου

κάθε φορά

νιώθω την ψυχή του κόσμου να μου ρουφάει
αίμα από την πληγή
και πιο πολύ


γιατί δεν μείναμε πολλοί οι ζωντανοί

ήτανε κι άλλοι

ποιος τους τρώει και χάνονται;


14.01.010

1 σχόλιο:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πολύ δυνατό ποίημα, Σταυρούπολη. Συγκλονιστικό όσο και σκληρό.