Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

Αποτάσσομαι

Όλα τα βρήκαμε, τα σφάξαμε, τα ψήσαμε, τα τρώμε.
Λαίμαργα.

Σε ένα πεδίο μάχης όπου οι στρατιώτες τρελάθηκαν.
Παθιασμένα ο καθένας στριφογυρίζει γύρω από τον εαυτό του
την αγνή του μάχη δίνει,
με τα μάτια δεμένα,
μάτια κλειστά.

Μυρίζει μπαρούτι και μυρίζει κι αίμα.

Ένας πολεμάει ακόμη για μια μάχη παλιά,
με όπλα σπαθιά,

Ένας χτυπιέται που ήρθε και στήθηκε
και δεν πρόλαβε ακόμη να σκοτώσει,
με μάτια δεμένα.

Παραζαλισμένος πέφτει κάτω στο χώμα
από τη φόρα της άστοχης βολής.

Ένας χτυπιέται ώρες με ένα δέντρο,
και του φωνάζει και το βρίζει, του μιλά.

Διασχίζοντας αυτόν τον κάμπο
Σιγοψιθυρίζεις κι ακούω,
«κράτα γερά,
κράτα γερά».







17.01.010

1 σχόλιο:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πολύ όμορφο. Το πρώτο μισό είναι εκπληκτικό (μέχρι το "αιμα").