Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Αντικρυστός

Ένας ο δρόμος κι ασταμάτητος
Εννόησεν η καρδιά μου
Πίσω ή μπροστά
Πως κοιτάς,
Ένας ο δρόμος.

Δροσερές μέρες,
γεμάτες λουλούδια
- πίσω ή μπροστά αν βλέπεις -

μεθυσμένοι από λόγια
τρελοί πιότερο με τον χορό

όλοι οι σταυροί που κείτουν παράμερα
σπαρμένοι
σπόροι της άνοιξης
λέξεις

φλέβες που πάλλονται στον ουρανό
πάλλονται στα μάτια

με βαθιές στροφές στο χώμα

και πιότερη γη
για πιότερο ουρανό
πιότερη θάλασσα.
Μητέρα Ποίηση.





23.01.010

1 σχόλιο:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Υπαρξιακό με σουρεαλιστικά στοιχεία;